April 9th, 2010

Գարունն ու Նորքը

Ամեն առավոտ, երբ հասնում եմ հոգեբուժարան, բակում ինձ ողջունում են պահակները: Երբեմն հանդիմանում են, որ սիրամարգներով չեմ զբաղվում, երբեմն ուղղակի հարցնում, թե ոնց եմ, իսկ մի անգամ ուզում էին մի կատվի ձագ տալ, որ հետս տանեմ սենյակ, խաղամ:

Էս առավոտ, երբ արևը փայլում էր երկնքում, երբ Նորքի հոգեբուժարանի բակում գարնան հոտն ինչքան ուժ ուներ, տարածվել էր, պահակն ինձ ողջունելուց հետո ասաց.
- Հետդ ձմե՞ռ ես բերել: Ինչու՞ ես էսքան տաք հագնվել:

Դե ո՞նց բացատրեի, որ նախ հագինս ջինս է, հետևաբար այնքան էլ տաք չէ, երկրորդ ներսում նույն գարունը չէ. մրսում ենք:

Collapse )