December 19th, 2007

(no subject)

Առիթը տաս, և բոլորն ինձ կխրատեն, կառաջարկեն օգնել, երբ դրա կարիքը բացարձակապես չունեմ: Կհամոզեն, թե չգիտեմ այդ մասին: Բոլորը գլխիս աստվածներ են դառնում, տեսնում են բաներ, որ ես չեմ նկատում: Ինձ սովորեցնում են, ասես ինձնից լավը լինեն, ինձնից շատ փորձ ունենան:
Իսկ ես խորհում եմ, ամեն ինչ կշռադատում: Իրականում պետք է փառք տալ Աստծուն, որ ինձ միջինից բարձր ունակություններով է ստեղծել, որ ես չեմ ձուլվում հասարակության գորշ զանգվածին:
Եվ եկա մի եզրակացության. ինձնից լավ մարդ չկա… վատն էլ չկա:

Խոստանում եմ բոլորիդ. այս բազմաթիվ թերություններով, գեր, ոչ կանացի, օգնության կարիք ունեցող, բայց չդիմող, «ձևական քրիստոնյա», շուտ բռնկվող, ամեն ինչ քանդող աղջկա անունը մնալու է պատմության էջերում:

(no subject)

And again... Useless tears... I hate when they become my only friend at night. I hate when I wake up in the morning and I see two huge bags instead of eyes on my face. Noone's online. And again... I will look like someone with kidney problem in the morning. And again... and again... Stop crying, Byurie.