May 30th, 2007

Ես...

Ես վայրի եմ. ասես ջունգլիներից փախած լինեմ: Ես ազատ եմ, ինչպես քամին, որը փչում է ուր պատահի, երբ կամենա: Իմ խելագար մազերը վազքի մեջ են միշտ՝ իրարից անկախ, բայց ինձ սիրող: Մանկական մատներս երբևէ չեն զարդարվում գունագեղ եղունգներով: Ես վայրի, խուճուճ կատվիկ եմ, որի ճանկերը չեն երևում: Կնստեմ մի անկյունում ու սուսուփուս մարմինս կհարդարեմ: Եվ քայլելիս կցնցվեմ մաշկիս տակ կուտակված ճարպից, բայց ես նրբիկ եմ, քնքուշ: Չեմ ճանկռում, երբ պոչս չեն քաշում, թաթս չեն տրորում: Ես փոքրիկ եմ, անօգնական, բայց վերևից ընկնելիս միշտ փափուկ ոտքերիս վրա եմ կանգնում: Ես կամակոր եմ, մաքրասեր, բայց, ինչպես ցանկացած կատու, չեմ սիրում ինձ վրա ավելորդ հագուստ ու զարդարանքներ հավաքել:
Ես կատվիկ եմ. սիրում եմ, երբ շոյում են ականջիս հետևը, խաղում ինձ հետ, իսկ կեղծավորներին հեռվից եմ զգում, ֆշշացնելով դիմավորում: