Բյուրակն (byurie) wrote,
Բյուրակն
byurie

  • Music:

Picture

Lord I wonder if I'll ever change my ways
I put your picture away
Sat down and cried today
Որքա՜ն եմ արտասվել այս երգի համար, որքա՜ն եմ տանջվել, բայց այդ ամենը մոռացվել, անցյալ էր դարձել:
Իսկ հիմա, այս պահին, երբ ներկաս արհեստականորեն ջնջում եմ, սպանում, անցյալ դարձնում, նորից ինձ մոտ են եկել այս բառերն ու նոր իմաստով են ներկայանում: Չեմ կարողանում զսպել արցունքներս, չէ՛: Որքան էլ բռնանամ մտքերիս վրա, դրանք քամվում են և հեղուկի տեսք ստանում: Ու ոչ ոք երբևէ չի հասկանա, թե ինչ եմ զգում:
Դու կասես, թե տառապանքս երկինք եմ հանում: Չէ՛, թանկագինս, սովորական է սա: Բոլոր տառապանքներն էլ սովորական են ու բոլորն էլ ամոքվելու կարիք ունեն: Բոլորն էլ մարդու կյանքը սևացնում են: Ես իմ տառապանքը երկինք չեմ հանում: Ես սովորական տառապող եմ, իսկ դու՝ սովորական արհամարհող, սովորական տառապանք ծնող:
Tags: Ակումբ, Երաժշտական, Կարոտախտ, Հիստերիա, Նամակներ
Subscribe

  • Արտոնյալ լինելու մասին

    Զեյդի Սմիթի «Սվինգի ժամանակն» եմ կարդում։ Դեռ հազիվ մեկ երրորդին եմ հասել, ու գրքին առանձին կանդրադառնամ։ Բայց հիմա ուզում եմ վեպի…

  • Կիրակնօրյա

    Ականջակալներս դնում եմ ու դուրս գալիս վազելու։ Ես ո՞ր օրվա դրսում վազողն եմ։ Փողոցի ծայրին հասնելուն պես անցնում եմ քայլելուն։ Վազել չի ստացվում։ Ոչ…

  • Դանիական ձմեռ

    Առավոտյան Էնջըլին էսէմէս եմ գրում, տեսնեմ՝ ժամանակ ունի՞ ցերեկը զբոսանքի գնալու։ Չունի, առաջարկում է շաբաթվա ընթացքում։ Նախաճաշին լուրերն ենք…

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments