Լեզու սովորելիս մի կետ կա: Երբ հասնում ես դրան, սկսում ես ավելի արագ առաջ շարժվել. ամեն ինչ շատ հեշտանում է: Թող շատ սենտիմենտալ չհնչի, բայց ես անունը դրել եմ լեզուն զգալ. հենց սկսում ես զգալ, սովորելն այլևս բարդ չի լինում: 

Ֆրանսերենի դեպքում այդ կետին շատ արագ հասա (մեկ-երկու ամսում): Իսպաներենի դեպքում մի քանի ամիս տևեց, բայց հենց հասա, կանգ առա. էլ ժամանակ չկար շարունակելու: Էդ կետին հասնելն էլ ստիպեց, որ «արխային ընկնեմ»: Միշտ ասում էի` երբ էլ լինի, կնստեմ, երկու շաբաթում կլավացնեմ:

Հոլանդերենի դեպքում էդ կետին հասա էսօր` քննությունիցս երկու ժամ առաջ, սովորել սկսելուց հինգ ամիս անց: Ու էլի պիտի կանգ առնեմ: Ցավոք: